Νομίζω ότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το θυμάρι είναι το σπουδαιότερο μελισσοκομικό φυτό. Απο αυτό παράγεται το περίφημο θυμαρίσιο μέλι. Η μοναδικότητα του θυμαρίσιου μελιού έχει παγκόσμια φήμη και για αυτό είναι αναγνωρισμένo διεθνώς.
Η Σκύρος έχει θυμάρι από το νότο έως το βορά, και το μέλι το οποίο παράγουμαι είναι μοναδικό και εξαιρετικής - αρίστης ποιότητας.
Φέτος το θυμάρι έχει πάει σχετικά καλά, έχουμε πάρει μέλι καμία σχέση με το κακό που είχαμε πάθει πέρυσι. Ακόμα στα ψηλά υπάρχουν κάποια όψιμα ανθισμένα θυμάρια, έτσι λοιπόν μάζευω και εγώ τα τελευταία πλαίσια και ετοιμάζομαι να μεταφερθώ για τα βόρεια μήπως και κάνει τίποτα το πεύκο πράγμα σπάνιο για το νήσι.
Αντε και του χρόνου να 'μαστε καλά.
Καίγεται το μισό από το πευκοδάσος της Σκύρου. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο, συναισθήματα οργής, θυμού και απογοήτευσης.
Πάει καιρός από την τελευταία ανάρτηση, τώρα που έχει μπει το καλοκαίρι τρέχω σαν παλαβός μιας και εκτός του ότι υπάρχει δουλειά στα μελίσσια, κάνω και μια δεύτερη δουλειά αφού δύσκολα μπορείς εδώ στο νησί να ζεις μόνο από τη μέλισσα. Ετσι λοιπόν ασχολούμαι (δυστυχώς ή ευτυχώς) και με τον τουρισμό μιας και η δεύτερη δουλειά μου είναι ξενοδοχοϋπάλληλος, βέβαια επισκέπτομαι όποτε μπορώ όλους τους φίλους - συναδέλφους μελισσοblogers.
Ενω το θυμάρι αυτή τη στιγμή μας κάνει τη τιμή (εδώ και μια εβδομάδα περίπου) και θα αναφερθώ σε σχετική ανάρτηση αργότερα, το ερέθισμα όμως για τη σημερινή δημοσίευση ήρθε από ένα πρωινό στο κήπο μου ακούγοντας τον να βουίζει, παρατήρησα τα μελισσάκια να έχουν πέσει πάνω στα άνθη των μελιτζανιών που έχω φυτέψει, το θέαμα μου έφτιαξε τη διάθεση και γι αυτό ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.
Καλο καλοκαίρι και προσοχή στη μέση και τον αυχένα.
Αυτοφυής θάμνος με δυνατά κλαδιά Ευδοκιμεί σε ξηρά χέρσα εδάφη και αντέχει στην ξηρασία και τους δυνατούς ανέμους που φυσούν πολύ συχνά εδώ στο νησί. Έχει κίτρινα άνθη και πολύ ελκυστικό άρωμα.
Έχει ανθίσει από τις αρχές του Μάη ξεκινώντας από τα χαμηλά υψόμετρα και η ανθοφορία κλιμακώνεται στα υψηλότερα σημεία, αν όλα πάνε καλά μπορεί να κρατήσει μέχρι τον Ιούνιο. Το κύριο χαρακτηριστικό είναι ότι η ανθοφορία αντέχει τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες, αλλά νομίζω ότι η νεκταροέκριση επηρεάζεται από τη βροχή. Οι κερήθρες αποκτούν ένα ελαφρύ κίτρινο χρώμα.
Το μέλι της συμπληρώνει άριστα το θυμαρίσιο, η ποιότητα του είναι εφάμιλλη με το θυμαρίσιο μέλι.
Ευχαριστώ όλους τους φίλους-blogers μελ/μους για τις ευχές σας.
Μέσα στο χαμό του Μαϊού και ενώ τα μελίσσια γεμίζουν πληθυσμούς και ετοιμαζόμαστε για το θυμάρι, θα ήθελα να αναφερθώ στα αποτελέσματα της ψηφοφορίας που υπήρχε στο blog με θέμα το μέλλον της βιολογικής μελ/μιας στην Ελλάδα.
Στους 69 ψηφοφόρους οι 54(78%) πιστεύουν πως ναι υπάρχει μέλλον σε αυτό το θέμα, αποτέλεσμα το οποίο με βρίσκει σύμφωνο, η προσωπική μου άποψη είναι πως είναι μονόδρομος όσο δύσκολος και αν είναι αυτός ο δρόμος. Και εδώ έρχεται και το δώρο των μελισσοblog οπού μπορείς να βρεις και να συζητήσεις πολλούς εναλλακτικούς τρόπους διαχείρισης των μελισσοσμηνών σου. Πιστεύω ότι μπορείς να έχεις μελίσσια ανθεκτικά στις ασθένειες με τους εναλλακτικούς τρόπους αντιμετώπισης ασθενειών(είμαι αρκετά ικανοποιημένος από τη χρήση αιθέριων ελαίων στις κυψέλες μου).
Σεβαστή η ψήφος των 15(21%) φίλων, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα να πιστοποίησης βιολογικό μέλι στην Ελλάδα και με τον χαμό που γίνεται με τις ασθένειες αρχίζεις και έχεις σημαντικές απώλειες σε ζωικό κεφάλαιο καταφεύγεις στα φάρμακα και όλο αυτό δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο.
Ενα σοβαρό μελισσοκομικό θέμα που σηκώνει πολύ συζήτηση, ευχαριστώ τους φίλους που ψήφισαν.
Η άνοιξη φέτος είναι καλή. Τα μελίσσια αναπτύσονται όμορφα και γρήγορα! Αυτή την εποχή ο μελισσοκόμος πρέπει να είναι πάντα έτοιμος για οτιδήποτε, οι δουλειές είναι πολλές και πρέπει να γίνονται όλες, άνοιξη σαν τη φέτινη σπάνια βλέπουμε στο νησί και για αυτό δεν πρέπει να χάνεται δευτερόλεπτο για οποιαδήποτε στρατηγική κι αν έχω επιλέξει. Επίσης είναι εποχή μεταφορών εδώ στο νησί, κηνύγι για το φασκόμηλο και γενικά κατευθύνομαι προς το νότο όπου σε κανα μήνα θα ανθίσει το θρούμπι, η σμυριά (αλογοθύμαρο) με κορύφωση αργότερα το θυμάρι.
Δουλειά λοιπόν! Πλαίσια, πατώματα, πάτη, βασιλικά κελιά, σμηνουργία, πουλιά... λέξεις και αντικείμενα οι οποίες είναι μέσα στο μυαλό του μελ/μου κάθε μέρα, είναι εποχή μελισσοκομικού οργασμού, υπάρχουν μέρες που ειλικρινά τη βρίσκω και είμαι ενθουσμιασμένος με όλα αυτά που δημιουργώ μαζί με τις μέλισσες και βέβαια θαυμάζω και προσκυνώ την αυτού μεγαλειότις κάθε κυψέλης, άλλα υπάρχουν και μέρες κούρασης που με κάνουν να νοιώθω τόσο λίγος και τόσο μίκρος μπροστά στη δύναμη της μέλισσας και της μάνας της.
Η Μελισσοκομία κατα αρχήν είναι πάθος και μετά επάγγελμα θέλει δύναμη και υπομονή για να ασκηθεί, αν κολήσεις πάντως το μικρόβιο θα σε γοητεύση σίγουρα και θα κάνεις τα πάντα για να περνάν τα μελισσάκια σου καλύτερα!
