το φασκόμηλο, ο φακός

Φέτος έχουμε μια καλή άνοιξη, οι έντονες βροχοπτώσεις και οι σχετικά υψηλές θερμοκρασίες του χειμώνα έχουν βοηθήσει έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα πολύχρωμο παζλ χρωμάτων από τα λουλούδια στο νησί μας.
Η κυρίαρχη ανθοφορία της εποχής είναι το φασκόμηλο, ο φακός, όπως τον λέμε εδώ, βασικό μελισσοτροφικό φυτό προσφέρει άφθονο νέκταρ και γύρη πράγμα που βοηθά στην ανάπτυξη του γόνου που την έχουν ανάγκη αυτήν την εποχή τα μελίσσια. Αυτό το διάστημα δίνει καλά και τα μελίσσια αναπτύσσονται γοργά και σταθερά ετοιμάζονται δηλαδή για τη σμηνουργία για το ταξίδι της αναπαραγωγής ίσως η πιο ωραία και πολύπλοκη(για εμάς τους μελισσοκόμους) μελισσοκομικά εποχή.
Το φασκόμηλο λοιπόν είναι πολυετής θάμνος και ευδοκιμεί συνήθως σε πετρώδεις και ξηρούς τόπους. Φημίζεται για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες και βεβαίως πίνεται και ως αφέψημα.
Είναι ένα από τα πολύτιμα αρωματικά φυτά της ελληνικής γης,αντιοξειδωτικο ιδανικό για την υγιεινή του στόματος, καρδιοτονωτικό, νευραλγικό και πολλά άλλα...

Επιστροφή

Μετα από μεγάλη απουσία από την blog παρέα, επιστρέφω με μια αεροφωτογραφία του αρχαιολογικού χώρου του Παλαμαριου (Οχυρωμένος Προϊστορικός Οικισμός της 3ης χιλιετίας π.Χ.).
Προσφέροντας μια εικόνα από τη Σκύρο σας ενημερώνω ότι είχαμε έναν ιδιαίτερα βροχερό χειμώνα με όχι και τόσο χαμηλές θερμοκρασίες πράγμα το οποίο δίνει στα μελίσσια μια ώθηση με αποτέλεσμα να είναι ιδιαίτερα προχωρημένα φέτος, πυρετός εργασιών λοιπόν εδώ στο νησί.
Ένας χαιρετισμός σε όλους τους συναδέλφους από τη Σκύρο!

καήκαμε και εμείς !

Την προηγούμενη εβδομάδα από το Σάββατο το πρωί μέχρι τη Δευτέρα καιγόταν για άλλη μια φορά και η Σκύρος. Τι να πούμε βέβαια και εμείς μπροστά σ' αυτό που συνέβαινε στην Αττική, αλλά το νησί δεν διαθέτει και τόσο μεγάλο πευκοδάσος πέρυσι κάηκε περίπου από την περιοχή Ψαχρά μέχρι τον Αγ. Φωκά, φέτος από Ασπους μέχρι Αχερουνες σε λίγα χρόνια φοβάμαι δεν θα έχουμε πευκοδάσος ή θα έχει μείνει καμιά γωνίτσα με πεύκα που να μας θυμίζει το παλιό δάσος.
Ευθύνες ποτέ δεν αποδίδονται, η οργή και ο θυμός του κόσμου μεγάλος, υπάρχει λύση στο πρόβλημα των πυρκαγιών;
Μελισσοκομικά δεν το συζητάω από πέρυσι καίγονται οι ρεικωνες του νησιού που τυχαίνει να βρίσκονται στα σημεία της πυρκαγιάς συν κουμαριές και άλλα μελισσοτροφικά φυτά, βέβαια όλα ξαναγίνονται αλλά και αυτή δεν είναι λογική. Ένα μόνο έχω καταλάβει ότι η μελισσοκομία θα ασκείται ακόμα πιο δύσκολα στο νησί.
Εύχομαι υπομονή και κουράγιο στους πυρόπληκτους συναδέλφους.



ευχαριστώ τη Νάσια Σπανού για τις αεροφωτογραφίες.

Δυσκολίες

Νοτιάδες, υγρασία, βροχή! Κάπως έτσι είναι ο καιρός από τα μέσα Ιουνίου αποτέλεσμα να έχει καεί σχεδόν όλο το θυμάρι και αυτό που άνθισε δεν το δουλεύουν, τεμπελιάζουν τα κορίτσια στις κυψέλες είπαν να κάνουν διακοπές φέτος!Δύσκολο το φετινό καλοκαίρι που να βρεις κουράγιο να πας στα μελίσσια. Το τελευταίο χαρτί παίζεται στα όψιμα θυμάρια στα ψηλά, καθημερινές μεταφορές αυτές τις μέρες, προσπαθώ να κρατήσω τη ψυχραιμία μου έχω ξαναπεράσει τέτοια καλοκαίρια άλλα ο φετινός καιρός δεν μου έχει ξανατύχει, τροπικό το φετινό καλοκαίρι στο Αιγαίο με βάση και από αυτά που διαβάζω και από τους φίλους από τη Μύκονο και τη Πάρο, τα ίδια ακούω και από την Άνδρο.
Πάντως ο καλός καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται και κάθε δυσκολία είναι πάντα μια πρόκληση.


το καμμένο


αυτό δεν έδωσε πάει να καεί

... ίσως τα μπουμπούκια




Νίκο Καλό Ταξίδι

Μύρισε Καλοκαίρι

Οι ζέστες έχουν αρχίσει και σφίγγουν, τα τελευταία χαμομηλάκια προσφέρουν τη γύρη τους στα μελισσάκια τα οποία γονευουν ασταμάτητα, η σμηνουργία φέτος ήταν έντονη μια και η άνοιξη είχε δύναμη.
Στη τελική ευθεία για το θυμάρι (γύρω στα μέσα Ιούνη εδώ) είμαι καθημερινά στα μελίσσια ετοιμάζοντας τα για τον πολυπόθητο τρύγο.
Καλή δύναμη και καλή επιτυχία σε όλους.

στη φώτο ο Ανέστης φροντίζει τις κυψέλες του

Το σφεντάμι

Πλησιάζοντας το Πάσχα ακριβώς στη μέση του Απρίλη άλλη μια βροχούλα ανοιξιάτικη πέφτει σήμερα σαν δώρο Θεού στο νησί μας. Τα μελίσσια γονεύουν καθημερινά όλο και πιο πολύ πλησιάζοντας στη σμηνουργία η οποία δεν έχει ξεκινήσει ακόμα εδώ αλλά το νοιώθεις και το βλέπεις ότι έρχεται από μέρα σε μέρα.

Μια απο τις κυρίες ανθοφορίες που συμβάλει σ' αυτό εκτός από το φασκόμηλο είναι και αυτή του σφενταμιού.

Είναι μια ανθοφορία την οποία την κηνυγάω κάθε χρόνο μια και δυναμώνει πολύ τα μελίσσια μου, τα σφεντάμια ευδοκιμούν στη νότια πλευρά του νησιού στην περιοχή του 'βουνού' όπως λέμε εδώ, δεν είναι σαν τα σφεντάμια της βόρειας Ελλάδας, εδώ τα δέντρα είναι πιο μικρά από τα συνηθισμένα σφεντάμια. Είναι μια συγκεκριμένη κατηγορία που ευδοκιμεί εδώ στη Σκύρο και στη Κρήτη απο όσο ξέρω, οι φίλοι από τη Κρήτη μπορούν να μας ενημερώσουν αν γνωρίζουν κάτι. Το σφεντάμι είναι φυλλοβόλο δέντρο ανθίζει τον Απρίλιο τα άνθη παράγουν άφθονη γύρη, σπάνια παράγει και μελιτώματα.


Οι εργασίες αυξάνονται στο μελισσοκομίο καλή συνέχεια σε όλους και καλό Πάσχα.

η Μαρτίνα και ο Φακός

Οι "παλαιοί" στο νησί λένε κάθε χρόνο τέτοια εποχή το νου σου στη Μαρτίνα μην βιάζεσαι, λέγοντας Μαρτίνα ενοούν τη τελευταία χειμωνιάτικη κακοκαιρία του έτους που κάθε χρόνο πέφτει κοντά στην εαρινή ισημερία, και βέβαια έχουν δίκιο κόντρα στη δικιά μου μελισσοκομική βιασύνη που με τις πρώτες ζέστες βιάζομαι να βάλω πατώματα να κόψω κτλ, κτλ.
Έτσι και φέτος την τελευταία εβδομάδα έχουμε άστατο καιρό με έντονους ανέμους από παντού, πότε βοριάδες και κρύο πότε νοτιάδες και ζέστη σήμερα για παράδειγμα έχει αλλάξει τρεις καιρούς όλη τη μέρα!
Μέσα σε όλη αυτή την αναστάτωση όμως άνθησε το φασκόμηλο ο φακός όπως το λέμε εδώ. Κύριο μελισσοτροφικό φυτό τα άνθη του είναι πλούσια σε νέκταρ ότι πρέπει για να γονεψουν τα μελισσακια μας, σπάνια σε καλές χρονιές μπορεί να δώσει και τρύγο.
Έτσι μετά τη Μαρτίνα μπαίνουμε ουσιαστικά στους ανοιξιάτικους χειρισμούς από τους οποίους εξαρτάται ο καλοκαιρινός μας τρύγος στο θυμάρι.

Kαλές Απόκριες !

Η Σκύρος είναι έτοιμη να γιορτάσει την Αποκριά, ευτυχώς ο καιρός γαλήνεψε και θα βοηθήσει τους γέρους, τις κορέλες, τους φράγκους, την τράτα, να δονήσουν το νησί.
Καλά να περάσετε όλοι και Χρόνια Πολλά.
Συνάδελφοι γιορτάστε τον ερχομό της Άνοιξης!

γεννητούρια

Αυτό το τριήμερο είχαμε μεγάλη κακοκαιρία με πολλές βροχές και πολύ κρύο, νεκρά ρυάκια ξαναζωντανεύουν η γη βάλτωσε κάνοντας χαρούμενους τους μελισσοκόμους μια και περιμένουμε μια καλή άνοιξη μετά το τόσο νερό που έριξε στο νησί μας. Μάλιστα το βουνό μας (Κόχυλας) έπιασε και χιόνι στα ψηλά πράγμα το οποίο μας δίνει μεγάλη χαρά.


Εκεί στο βουνό ζούσε και ζει το σκυριανό άλογο από αρχαιοτάτων χρόνων. Τα άλογα τα χρησιμοποιούσαν το καλοκαίρι στις γεωργικές εργασίες και το φθινόπωρο τα άφηναν πάλι ελεύθερα στο βουνό όπου ξεχειμωνιάζαν σε δύσκολες συνθήκες χαμηλής θαμνώδης βλάστησης και πετρώδες έδαφος, όταν πλησίαζε το καλοκαίρι ο κάθε ιδιοκτήτης μάζευε το άλογο του το οποίο το ξεχώριζε από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ή από σημάδι στο αυτί.
Οι συνθήκες διαβίωσης ήταν δύσκολες, η αναπαραγωγή δεν ήταν ελεγχόμενη πράγμα το οποίο δημιούργησε προβλήματα μια και οι επιβήτορες μπορεί να ήταν και γαϊδούρια οπότε μειωνόταν ο αριθμός των καθαρόαιμων.
Τα τελευταία χρόνια κάποιοι ιδιοκτήτες σε συνεργασία με το δήμο φροντίζουν τα ζώα όλο το χρόνο παρέχοντας στάβλο τροφή και ιδιαίτερη περιποίηση. Έτσι κάνουν και ο Στάθης με την Αμάντα και στο στάβλο τους φιλοξενούν 14 αλογάκια. Προχθές το βράδυ λοιπόν μέσα στη βροχή μας περίμενε μια έκπληξη, η Μαρίκα γέννησε! Ένα υγιέστατο πουλαράκι που έδωσε μεγάλη χαρά σε όλους μας.
Πολύ σημαντική η δουλειά των παιδιών μια και συνεισφέρουν στη διατήρηση της μοναδικής παγκοσμίως ράτσας του σκυριανού αλόγου.

Ξεκινάμε!

Αυτές τις μέρες έχω κάνει τις πρώτες σοβαρές επιθεωρήσεις για το νέο έτος. Ο Γενάρης μας έκανε κάποιες βροχές και κρύα αλλά και πάλι δεν έχουμε καταλάβει χειμώνα όπως τον γνωρίζαμε κάποτε. Την τελευταία εβδομάδα μάλιστα με τους νοτιάδες έχουμε και ζέστη (μάλλον είναι οι αλκυονίδες).
Οι παραπάνω παρατηρήσεις αποδεικνύονται και στη φύση και στα μελίσσια, υπάρχουν κάποιες υπερβολικά πρώιμες ανθοφορίες όπως για παράδειγμα αυτή της ασφάκας! Τα μελίσσια έχουν κρατήσει κηφήνα! πράγμα το οποίο δεν μου έχει ξανασυμβεί παράλληλα δουλεύουν συνέχεια φέρνοντας πιο πολύ μάλλον μελιτώματα πεύκου πράγμα το οποίο με ανησυχεί λίγο μια και τα μελίσσια δεν ξεκουράζονται, βέβαια οι μάνες έχουν ξεκινήσει σιγά σιγά να γονεύουν και οι σκέψεις για τη φετινή στρατηγική τρέχουν καθημερινά στο μυαλό μου.
Εύχομαι ο Φλεβάρης να έχει βροχές και μακάρι να χιονίσει!

Merry Christmas

Αυτές τις μέρες όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας ήταν και είναι στις φλόγες.
Αξίζει το κόπο ένας προβληματισμός για τα γεγονότα, γιατί γίνονται όλα αυτά;
Καλές γιορτές και φως στα μυαλά μας.

* η εορταστική κάρτα έχει σχεδιαστεί από το Χριστόφορο Γιαννακόπουλο

οι απώλειες του χεμώνα

...Βέβαια η ζωή συνεχίζεται και ευτυχώς υπάρχει η μέλισσα που την ομορφαίνει και μας δίνει τη δύναμη να συνεχίζουμε όπως και η ίδια πρατει αιώνες τώρα, μαζί μ΄ αυτήν και ο μελισσοκόμος ο οποίος προσπαθεί ευγενικά να δαμάσει το αδάμαστο αυτό ον και να γευτεί τα θεσπέσια αγαθά του.
Έχοντας λοιπόν μια μικρή απουσία από το μελισσοκομείο αυτό το διάστημα σκεφτόμουν τις απώλειες που έχει κάθε χειμώνας σε μελίσσια. Τεράστιο κεφάλαιο στη μελισσοκομία το οποίο επηρεάζει και το κόστος παραγωγής. Στατιστικές λένε ότι το χειμώνα χάνεται περίπου το 10 με 15% σε μελίσσια στα μελισσοκομεία. Οι απώλειες αυτές αποδίδονται πιο πολύ στις δυσμενείς καιρικές συνθήκες, πράγμα το οποίο θεωρώ υπερβολικό μιας και οι κλιματικές συνθήκες της χώρας μας (εκτός εξαιρέσεων) είναι ευνοϊκές άλλωστε ο χειμώνας δεν είναι και τόσο μακρύς πια, κι όμως χάνω και χανουμαι μελίσσια κάθε χρόνο και άμα βάλεις και τα αδύνατα που διαθέτουν μικρούς πληθυσμούς την άνοιξη τα οποία για να αναπτυχθούν χρειάζονται κόπο και τάισμα, φτάνεις δηλαδή να σκεφτείς καλύτερα να αγοράσω καινούρια.
Οι απώλειες του χειμώνα οφείλονται σε παράγοντες όπως η κακή προετοιμασία των μελισσών για διαχείμαση, σε λάθος χειρισμούς και βέβαια στις ασθένειες.
Βεβαίως και υπάρχει λύση και όσο μεγαλύτερη τήρηση των βασικών αρχών της μελισσοκομίας υπάρχει τόσο μικρότερες μπορούν να είναι οι απώλειες του χειμώνα.

...

Αυτές τις μέρες όλο το νησί κλαίει... Τάκη καλό ταξίδι...

η χαρά του μελισσοκόμου

Η χαρά του μελισσοκόμου πιστεύω είναι να βλέπει τέτοια πλαίσια τέτοια εποχή τουλάχιστον για εμάς στο νησί.
Σωτήριο το ρείκι γι αυτό και ξανά αναφέρομαι σ'αυτό, πρόλαβαν τα μελισσάκια και γέμισαν γόνους, γύρες και μέλια ότι πρέπει για μια καλή διαχείμαση. Προσεχτικά σηκώνω και κάνα πλαίσιο μελιού αφού όπως ακούγεται τελευταία το μέλι από ρείκι κάνει πολύ καλό στην υγεία μας (αν κάποιος γνωρίζει κάτι συγκεκριμένο πάνω σε αυτό το θέμα παρακαλώ ας το αναφέρει).
Ενώ λοιπόν λυσσομανάει έξω ο βοριάς και καίει και τα τελευταία άνθη ρεικιού ετοιμάζουμε τα μελίσσια για διαχείμαση και εμείς στο σπίτι από σήμερα ανάψαμε και το τζάκι.
Καλό χειμώνα.

από τα πεύκα στα ρείκια

Φτάνοντας στον Οκτώβριο και στην ολοκλήρωση της φετινής μελ/κης χρονιάς δεν υπάρχει πιο όμορφος επίλογος από την ανθοφορία του πιο σημαντικού μελισσοκομικού φυτού ίσως και δεν είναι άλλο από το ρείκι. Πέρυσι δεν μας είχε κάνει τη τιμή, αιτία η ξηρασία που είχαμε όλο το χρόνο, αντίθετα φέτος οι πλούσιες βροχές του Σεπτεμβρίου (είχε πολλά χρόνια να συμβεί αυτό στο νησί) έχουν δώσει την μεγάλης αξίας ανθοφορία του ρεικιού.


Το φθινοπωρινό ρείκι παράγει άφθονη γύρη και νέκταρ, η αλήθεια είναι ότι είναι ασταθής και ευαίσθητη ανθοφορία, χρειάζεται βροχές νωρίς το φθινόπωρο αλλά και την περίοδο που σχηματίζονται τα μπουμπούκια για να έχουμε ανθοφορία. Εχθρός του είναι οι ξεροί και θερμοί άνεμοι όπως επίσης οι βροχοπτώσεις στη διάρκεια της ανθοφορίας και οι δυο αυτές περιπτώσεις μπορεί να διακόψουν τη νεκταροέκριση.
Μεταφέροντας λοιπόν τα μελίσσια μου από το πεύκο το οποίο έδωσε και αυτό στο νησί φέτος μια καλή σοδειά, στα ρείκια και αν όλα πάνε καλά θα ανανεώσουν πληθυσμούς και θα συλλέξουν το εκλεκτότερο μέλι για διαχείμαση.
Φέτος είχαμε μια καλή χρονιά με πολύ δουλειά στα μελίσσια ειλικρινά είχα χρόνια να νοιώσω τέτοια ικανοποίηση, σ' αυτό βοήθησαν πολύ τα πρωτοβρόχια τα οποία τα τελευταία χρόνια τα είχαμε ξεχάσει.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση από το να μοσχοβολά παντού το ρείκι και να βουίζει το μελισσοκομείο.

μέλι σκύρου θυμαρίσιο

Νομίζω ότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το θυμάρι είναι το σπουδαιότερο μελισσοκομικό φυτό. Απο αυτό παράγεται το περίφημο θυμαρίσιο μέλι. Η μοναδικότητα του θυμαρίσιου μελιού έχει παγκόσμια φήμη και για αυτό είναι αναγνωρισμένo διεθνώς.
Η Σκύρος έχει θυμάρι από το νότο έως το βορά, και το μέλι το οποίο παράγουμαι είναι μοναδικό και εξαιρετικής - αρίστης ποιότητας.
Φέτος το θυμάρι έχει πάει σχετικά καλά, έχουμε πάρει μέλι καμία σχέση με το κακό που είχαμε πάθει πέρυσι. Ακόμα στα ψηλά υπάρχουν κάποια όψιμα ανθισμένα θυμάρια, έτσι λοιπόν μάζευω και εγώ τα τελευταία πλαίσια και ετοιμάζομαι να μεταφερθώ για τα βόρεια μήπως και κάνει τίποτα το πεύκο πράγμα σπάνιο για το νήσι.
Αντε και του χρόνου να 'μαστε καλά.

Καιγόμαστε!

Καίγεται το μισό από το πευκοδάσος της Σκύρου. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο, συναισθήματα οργής, θυμού και απογοήτευσης.

η μελιτζανιά

Πάει καιρός από την τελευταία ανάρτηση, τώρα που έχει μπει το καλοκαίρι τρέχω σαν παλαβός μιας και εκτός του ότι υπάρχει δουλειά στα μελίσσια, κάνω και μια δεύτερη δουλειά αφού δύσκολα μπορείς εδώ στο νησί να ζεις μόνο από τη μέλισσα. Ετσι λοιπόν ασχολούμαι (δυστυχώς ή ευτυχώς) και με τον τουρισμό μιας και η δεύτερη δουλειά μου είναι ξενοδοχοϋπάλληλος, βέβαια επισκέπτομαι όποτε μπορώ όλους τους φίλους - συναδέλφους μελισσοblogers.
Ενω το θυμάρι αυτή τη στιγμή μας κάνει τη τιμή (εδώ και μια εβδομάδα περίπου) και θα αναφερθώ σε σχετική ανάρτηση αργότερα, το ερέθισμα όμως για τη σημερινή δημοσίευση ήρθε από ένα πρωινό στο κήπο μου ακούγοντας τον να βουίζει, παρατήρησα τα μελισσάκια να έχουν πέσει πάνω στα άνθη των μελιτζανιών που έχω φυτέψει, το θέαμα μου έφτιαξε τη διάθεση και γι αυτό ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.
Καλο καλοκαίρι και προσοχή στη μέση και τον αυχένα.

Σμυρνιά - αλογοθύμαρο - ασμυριά

Αυτοφυής θάμνος με δυνατά κλαδιά Ευδοκιμεί σε ξηρά χέρσα εδάφη και αντέχει στην ξηρασία και τους δυνατούς ανέμους που φυσούν πολύ συχνά εδώ στο νησί. Έχει κίτρινα άνθη και πολύ ελκυστικό άρωμα.
Έχει ανθίσει από τις αρχές του Μάη ξεκινώντας από τα χαμηλά υψόμετρα και η ανθοφορία κλιμακώνεται στα υψηλότερα σημεία, αν όλα πάνε καλά μπορεί να κρατήσει μέχρι τον Ιούνιο. Το κύριο χαρακτηριστικό είναι ότι η ανθοφορία αντέχει τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες, αλλά νομίζω ότι η νεκταροέκριση επηρεάζεται από τη βροχή. Οι κερήθρες αποκτούν ένα ελαφρύ κίτρινο χρώμα.
Το μέλι της συμπληρώνει άριστα το θυμαρίσιο, η ποιότητα του είναι εφάμιλλη με το θυμαρίσιο μέλι.

για το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας

Ευχαριστώ όλους τους φίλους-blogers μελ/μους για τις ευχές σας.
Μέσα στο χαμό του Μαϊού και ενώ τα μελίσσια γεμίζουν πληθυσμούς και ετοιμαζόμαστε για το θυμάρι, θα ήθελα να αναφερθώ στα αποτελέσματα της ψηφοφορίας που υπήρχε στο blog με θέμα το μέλλον της βιολογικής μελ/μιας στην Ελλάδα.
Στους 69 ψηφοφόρους οι 54(78%) πιστεύουν πως ναι υπάρχει μέλλον σε αυτό το θέμα, αποτέλεσμα το οποίο με βρίσκει σύμφωνο, η προσωπική μου άποψη είναι πως είναι μονόδρομος όσο δύσκολος και αν είναι αυτός ο δρόμος. Και εδώ έρχεται και το δώρο των μελισσοblog οπού μπορείς να βρεις και να συζητήσεις πολλούς εναλλακτικούς τρόπους διαχείρισης των μελισσοσμηνών σου. Πιστεύω ότι μπορείς να έχεις μελίσσια ανθεκτικά στις ασθένειες με τους εναλλακτικούς τρόπους αντιμετώπισης ασθενειών(είμαι αρκετά ικανοποιημένος από τη χρήση αιθέριων ελαίων στις κυψέλες μου).
Σεβαστή η ψήφος των 15(21%) φίλων, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα να πιστοποίησης βιολογικό μέλι στην Ελλάδα και με τον χαμό που γίνεται με τις ασθένειες αρχίζεις και έχεις σημαντικές απώλειες σε ζωικό κεφάλαιο καταφεύγεις στα φάρμακα και όλο αυτό δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο.
Ενα σοβαρό μελισσοκομικό θέμα που σηκώνει πολύ συζήτηση, ευχαριστώ τους φίλους που ψήφισαν.